Nieuw hier?

1997 – 2001

De geschiedenis van de Wijnstokgemeente

Belangrijke gebeurtenissen in de jaren

1997-2001

  • 1997 Gert fulltime
  • 1998 eerste Alpha cursus met de hele gemeente
  • 1999 Harold overleden
  • 1999 Siem met pensioen, Gert neemt het leiderschap over
  • 2000 Onno wordt oudste
  • 2001 laatste Stoneleigh Bibleweek ‘Let’s Go’
  • 2001 Esther in Zuid-Afrika, Frontier Year Project

Harold, Siem, Gert

Op zondag 9 mei 1999 werd het leiderschap van de Wijnstokgemeente officieel overgedragen aan Gert. Dat weekend werd er vrolijk teruggeblikt en vooruitgekeken. Een video opname met een boodschap van Harold en Margaret voor zowel Siem als Gert zorgde voor een ontroerend moment, te meer daar Harold zelf drie dagen daarvoor was overleden. Malcolm Kayes sprak die zondag en zei: ‘Als deze kerk achterom kijkt, zal ze sterven, maar als ze verder bouwt aan datgene wat tot dusver is opgebouwd, zal ze groeien en bloeien. We mogen terugkijken en God danken, maar er wordt ons opgedragen om door te gaan… Ik dank God voor Harold Owen, maar er is een taak die vervuld moet worden.’ En de jongeren daagde hij uit: ‘Wie roept God om de volgende leider te zijn, wie wordt door God geroepen om kerken te planten, wie staat open om Gods doel te helpen verwezenlijken?’

(Foto tijdens een doopdienst – 2001)
In de volgende filmpjes kunt u zien hoe de overdracht heeft plaats gevonden:

Onno oudste

Onno heeft waarschijnlijk maar één keer gepreekt, en dat ging over de lijdende kerk. Hij was de wereldreiziger die de Wijnstokgemeente in contact bracht met verre streken als India, Afrika en de Newfrontiers gemeenten ter plaatse. Diverse projecten aldaar werden ondersteund door bijdragen van de kinderclub.
De indringende boodschap van Simon Pettit (Stoneleigh ’98): ‘Gedenk de armen’ (Galaten 2:10) bracht bewogenheid voor de kansarmen teweeg. Maar vooral de vriendschapsbanden met John Kpikpi in Ghana zorgden voor een grote betrokkenheid met andere culturen.

(Onno en John Kpikpi op Stoneleigh)

Let’s Go

Zomer 2001 was de laatste Stoneleigh Bibleweek. Het evenement was zo succesvol (bijna 30.000 bezoekers!), zo veel veranderde levens, en toch… Wendy Virgo schrijft daarover: ‘God herinnerde ons eraan dat we een volk in beweging zijn. Onze identiteit is niet Stoneleigh; we moeten willen veranderen… We hebben een missie.’ Een profetie gaf aan dat we als de pluizen van de paardebloem wereldwijd uit zouden waaieren op de adem van God en dat waar deze terecht zouden komen Zijn leven met kracht door zou breken.

(Kaalscheren voor het goede doel! Gert werd tijdens Stoneleigh ’98 onder handen genomen door Petra. Ieder kaal hoofd leverde een zeker bedrag op, wat begon als een uitdaging aan een enkeling groeide uit tot veelhoofdige kaalslag in de Newfrontiers familie!)

(Bidden voor elkaar: Jan Boers bidt voor één van de jongeren)

(‘Hier is feest, het feest is hier,’ laatste avond van de Stoneleigh Bibleweek 2000)

Esther doet Frontier jaar

Het Frontier jaar heeft tot doel de deelnemers toe te rusten om God en zijn kerk te dienen. Esther vertrok naar Kaapstad en werd daar ingezet in het Pregnancy Help Centre. Vrouwen raadgeven en op school voorlichting geven over relaties, seks, HIV/AIDS vormden de twee belangrijkste taken. ‘Het is belangrijk hoop te brengen waar je kunt. We proberen te benadrukken dat ieder individu bijzonder en uniek is en dat niets en niemand hen kan weerhouden hun doelen te bereiken en een geweldig leven te hebben. Dat is vooral hier erg belangrijk, want veel kinderen hebben nooit een goede relatie gezien en zijn in veel opzichten gedesillusioneerd,’ schreef Esther.

(Esther geeft voorlichting op een school)

(Esther in het pregnancy help centre)